Saturday, 25 March, 2017
 
 
  • افغانستان دکرکټ لوبه وگټله
  • ضمير کابلوف : روسيه طالبانوته وسله نه ورکوي
  • پاکستان د مسکو په غونډه کې برخه اخلي
  • امريکا د مسکو په غونډه کې گډون نه کوي
  • طالبانودفراه دپشترود پر پوسته بريد کړى
  • دترکيې هوايي چلند شرکت مساپرو ته اسانتياوې ورکوي
له تاریخ څخه هیڅ شی
پټ نه پاتې کیږي
 

 محمد عثمان  "زيار مل"

 

 

لـه  تاريـخ  خگخه هيخگ شى

پتگ نه پاتيگ كيإي

د درنو مشرانو اوقدرمنو ورونو او خويندو په اجازه!

په ديگ ليكنه كيگ لانديگ دريگ تگكي د يادونيگ وؤ بولم:

  1. د وزير محمد كگل خان مومند بابا په ياد په 1344 هگ.ش كال غونأه
  2. د غبار د ليكى سپيناويگ
  3. د ملي وحدت د نه تگينكگيگدو علتونه

په 1344 هگ ش كال د ثور په مياشت كيگ د ستر پشگتون مومند بابا په ياد لومؤنة جوؤيگ شويگ ادبي غونأيگ كيگ خپله لنأه كتنه داسيگ وؤاندي كوم.

په دغه درنه غونأه كيگ هم مقاليگ او هم شگكلي شعرونه او وينا كگانى وؤانديگ شويگ، چيگ أيگر شگكلي شعرونه د عبدالله بختاني ،خداى بخشگلي سيلاب، نصرالله حافظ او سكينيگ مومند له خوا او داسي نورو د قدر وؤو  پشگتنو شاعرانو له خوا واورول شول، چيگ د أيگر وخت له تيگريگدو له امله د نورونومونه راته نه راحگي  د يادونيگ وؤي دي. خداى بخشگليگ علامه خادم صاحب د غونأيگ رئيس و.

اوخداى بخشگلى پوهان صديق الله "رشگتين" صاحب،خداى بخشگلى"حبيبي صاحب" او خداى بخشگلى فخر افغان "باچاخان" په كيگ ويناويگ وكؤيگ.

خداى بخشگلى علامه خادم صاحب خپله وينا په دغه بيت پيل كؤه

په ژوندون ميگ قدر كله معلوميـإي

پس له مركگه به معلوم شي زما قدر

بياددغه بيت په تشريخ ييگ خپليگ وينا ته دوام وركؤ.

د خادم صاحب د وينا وروسته خداى بخشگلي پوهان صديق الله رشگتين صاحب خپله وينا په له ده بيته پيل كؤه

چيگ ژوندى ومه په تيإو مـــــو ويشتلم

اوس ميگ ولي شگكلوئ د قبر شناختيگ

چيگ هغه د قدر وؤهم د خپل شعر او د شعر په اؤه ييگ خپليگ وينا ته دوام وركؤ.

داچى دارنكگه ادبي او سياسي غونأه په خپل نوعيت كيگ اولنة غونأه وه او په افغانستان كيگ دنيميگ بنديگ سياسي ولسواكة جريانات لاميدان ته شوي نه وو او لومؤى حگل وو، چيگ يو سلسله ملي او سياسي واقعيتونه ددغى ادبيگ غونأي پواسطه د خلكو مغزو منعكس كؤايگ شول چيگ په غونأه كيگ دهر مسلك خلك موجود وو دثور د مياشتيگ د لمرتوديگ وؤانكگى د شهداى صالحين د غره په لمنو كيگ د ملي حقايقو داوريدو په خگپو كيگ كگأون كوونكوته د پسرلي د سهار مستي او ويشگوونكيگ وإميگ بريشگيگدلى او د شهداى صالحين د غره غاتگول لرونكو كگلونو په لمنه كيگ دچك چكواو احساساتواوازونو د شگار دروازيگ او د اسمايي غرونو  د لياريگ د بالاحصار او شيرپور د شهيدانو ارواحوته د كگيأة كيأة او غنچو غنچو كگلونو پيرزوينى وؤانديگ كولگ او دپشگتو ادب ملي غورحگنكگ پاخگوونكو شاعرانو او اديبانوله خوا د احساساتوخگپو د اّمواو داباسين د غورحگنكگي خگپو سره روغبؤ كاوه او ديوموتگىخپلواك او پرمخ تللى طبيعى افغانستان د جوؤشگت خگپيگ د اّمو او اباسين د سيندونو په خگپانده خگپو كيگ كگدوليگ.چيگ په ديگ كيگ د جومات يو طالب د غونأيگ د منحگ خگخه په احساساتى توكگه راجكگ شو او د غونأى دوياند خدايگ بخشگلى شهيد امان الله سيلاب صاحب خگخه ييگ اجازه وغوشگته، چيگ ماته د يو خگوكلمو د خبرو اجازت راكؤة خادم صاحب سيلاب صاحب ته وويل چيگ اجازه وركؤئ، چيگ خپل احساسات خگركگند كؤي. د قدر وؤطالب چيگ أير پشگتنى احساسات ييگ درلودل په خپله احساساتى ويناكيگ وويل"، چيگ مونإ پشگتانه خپله نه غواؤو، چيگ پشگتو د افغانستان ملي او رسمي ژبه شي دا؛ حگكه، چيگ كه اوس دغه پشگتنى ادبي محفل ته يو فارسي ژبى راغي نو بيا دغه پشگتني ادبي محفل تگول د هغى سره په فارسي ژبه خبري كوي اوس په همدغه پشگتني ادبي محفل كيگ زمونإ أيرو پشگتنو شاعرانو او اديبانو دريشي اغوستيگ ده او د خپليگ ژبى او رسم او رواج او د كاليو د اغوستلوسره ييگ دشگمني اعلان كؤيگ او بيا هم مونإ ناريگ وه، چي مونإ خپله ملي ژبه او ملي دود او د ستورغواؤو اوكه چيرته مونإ وغواؤو، چيگ پشگتو ژبه د افغانستان ملي اورسمي او د كابل د شگار شگاري ژبه شي داخگه مشكله خبره نه ده مونإ بايد د هر خگه خگخه اول د پشگتنو غوإونو ته داخبره ورسوو، چيگ هر حگايگ وي كه داد كابل شگاروي اوكه د هرات او كه د مزارشريف شگاروي دوة بايد په خپله ژبه ونه شرميإي او په خپله ژبه د هر چاسره خبري وكؤي كه هغه پوهيإي او كه نه پوهيإي په افغانستان كيگ بشپؤ اكثريت مونإ يو بالاخره هغوة مجبوريإي، چيگ زده ييگ كؤي او په همدغه خگير مونإ بايد په ليك پوه پشگتانه دى ته وهخگوو، چيگ په دفترونو شگونحگيو او پوهنتونونو كيگ په خپله ژبه ليكل وكؤي نو په هغه صورت كيگ حكومت مجبوريإي، چيگ د اكثريت په غوشگتنه چلند وكؤي"

د غونأيگ په پاى كيگ سترمشر باچا خان خپله وينا پدغه جمله "چيگ ژوندي قومونه ژوندي پالي او مؤه قومونه مؤه پالي" شروع كؤه او د دغيگ ولسي كانگي كرشگيگ جمليگ په تعقيب باچا خان خپليگ تفصيلي وينا ته دوام وركؤ.

چى د 1344 هگ ش كال غونأى خگخه ترديگ غونأيگ پوريگ پوره 39 كاله تيريإيگ، چيگ په دى 39 كلونو كيگ په نوره نؤة او نوروملتونو كيگ مثبت او تكاملي تغيرات راغلل او په تگولو ساحو(سياسي، اقتصادي، كلتوري، تحنيكى، ساينسى او نظامي) برخو كيگ نورو ملتونو نوي تاريخونه جوؤكؤل د مثال په تورپه سياسي ساحه كيگ بنكگله ديش يو نويگ ملي واقعيت د نؤة په سياسي نقشه وحگليد د هندوچين په تگاپووزمه كيگ د ويتنام، كمبوديا، لاتوس او تگايلنأ په نامه خپلواك هيوادونه راوتگوكيدل په جنوبي افريقا كيگ د جنوبي افريقا هيگوادونه يو د بل پسيگ خپلواك شول،هانكانكگ د چين پوريگ وتؤل شول،شوروي اتحاد سره د وارسا د بلاك ؤنكگ شو او د هغيگ دنس خگخه نورپنحگه لس اّزاد او خپلواك هيوادونه د نؤة په سياسي نقشه كيگ خگركگند شول،ختيحگ او لويديحگ اّلمان سره يوموتگى شول په ايران كيگ د خلكو اسلامي انقلاب برياليگ شو د نويگ نوريگ په هيوادوكيگ پرته د افغانستان نه مثبت اقتصادي ،سياسي،كلتوري،تخنيكي او ساينسي تغيگرات راغلل مكگر افغان ملت نه يواحگى دا، چيگ د امو او اباسين وإميگ سره شريكى نه كؤيگ بلكه د امواو باسين دوإموپر فتح كيگ ييگ د بديو ديوالونه جوؤ كؤل مونإ تل دپاره په تاريخ تكيه كوو مكگر د تاريخ خگخه يى نه زده كوو خپل نوى تاريخ او د نؤة تاريخ سره نه راخگيؤو او تاريخ نازيإو، چيگ هغه هم اوس حگينيگ دوستان ييگ خپلوي او د خپلولو په صورت كيگ زمونإ، فزيكي موجوديت، سياسي واقعيت، ژبه او كلتور دمنحگه وؤي او نور خولاخگه كويگ، چيگ په ماشومتوب كيگ د افغان ماشومانو خگخه كگونكگي جوؤوي.او حگينيگ دوستان خولابالكل د افغان ملت تاريخ نه مني او د افغان ملت په كلتور او ژبه ريشخند وهي.

او د قبايلو ميلمنو پواسطه مو د خپل تاريخي طبيعى كور بلخ، غور، هرات، قندوز او د غرجستان خگخه مو شؤي اوپه پنحگه زره كلن طبعي جغرافيه كيگ راته نويگ نقشى جوؤوي او د اكثريت مسئلى ته راته د امپريالستى هيوادو په ملاتؤ او شاتگپو نه د تگوپك په شپيلة جواب راكوي مكگر مونإه بل خگه جواب نه لرو فقط داخبره كوو، چيگ مونإ تاريخ لرو د ميرويس نيكه او احمد شاه باباد قندهار دكوكران خگخه او د قندهار دشگاردتوپخانيگ خگخه راجكگ كؤو، چيگ مونإ د افغان ملت دخارجي او داخلي دشگمنانو دمشر خگخه وژغوري، چيگ دا هيگخگ كله ممكنه نده تر خگو، چيگ موإ يو موتگى نه شو او د تاريخ د موجودنه نا خوالو خگخه زده نه كؤو او د خپلو افراطي او بيگكگانه ليارو خگخه ستانه نه شو او د افغاني تاريخ په رانگا كيگ په سپيخگلي افغاني لارد يونويگ واقعي ديموكراتيك تاريخ د جوؤوني په هخگه حركت ونه كؤو نو نه يوازيگ دا، چيگ زمونإ زوؤ تاريخ مونإ بجولى ته شي بلكه خپل پنحگه زره كلن تاريخ ته به هم د پاى تگكى كيإدو دا، چيگ په افغانستان كيگ يوملي دولت د ملي وحدت د پروسگيگ په اساس نه جوؤيإي دا حگكه، چيگ افغان ملت خپله جوؤنه ديگ او د افغان ملت د جوؤشگت دپاره دوه اساسي فورمولونه بايد په كار ولويإي دا يو واقعيت دى، چيگ دغه دوه فورموله يو حگايگ د تطبيق په حالت كيگ متضاد شكل نيسي او بيايو بل فنا كوي نو لازمه بريشگي، چيگ دغه فورمولونونه وكارول شي، چيگ دغه دوه فورمولونه يعنى د لروبر پشگتنو يووالى او دوهم بره پشگتونخوا كيگ په ييگ دريغه توكگه د پشگتو د ژبيگ د ملي توب اورسميت په خاطر د نؤيوالوولسواكو پرنسيپونو په نظر كيگ نيولو سرشگندونكيگ قيادت پرمخ بوحگو او، چيگ په هر شان كيإي پشگتانه د افغان ملت د ملي وحدت په خاطر خپل اكثريت په خپلواقليتونو ومنى او د افغان ملت د ملي يووالي د بشپؤتيا په خاطر پشگتو د ژبيگ د ملي توب او رسميت دپاره هر اؤخيزه جهاد ته ملا وتؤي په نؤة كيگ هيخگ داسيگ ملت نه پيداكيإ، چيگ هلته اكثريت ژبه د ملي او رسمي ژبيگ په توكگه نه وي پيگژندل شويگ كه چيرته د اكثريت پرنسيب خگوك راسره نه مني نو هغه بيا افغان ملت نه مني نو خگوك، چيگ بيا د افغانستان په دننه اوسيإي او د افغان ملت اكثريت نه مني نو بايد بيا پريگ د هريگ لاريگ، چيگ وي پرى ومنل شي او يو صفا سپيخگلى افغانستان جوؤشى د ديگ په خاطرچيگ د افغان ملت دملي يووالي د جهاد پروسه په واقعي توكگه پرمخ واچول شى نو لازمه بريشگي، چيگ د افغان ملت اكثريت (پشگتانه) د خپلو سياسي،كگروپي، قومي او سمتي غوشگتنو خگخه تير شي او ديوملي وحدت داخلي او خارجي دشگمنانو ته دسر په وينوپه شيند لوداوسپنيزاو فولادي سوك په وركولو جواب وركؤي او بيا د ملي وحدت د بشپؤتيا خگخه وروسته ديگ خپل سياسي، اقتصادي، كلتوري، ساينسى او نورو تگولنيزو پروسو دپرمخ بيولو په خاطردي دمليگ ولسواكو جهبو په جوؤونه دي بيا په تدريجي توكگه د ملي ولسواكي غوشگتني عملي كوي او لره پشگتونخوا ديگ د پاكستان د جوؤشگت 1940 كال  د قرار داد په اساس د خپلو فدراسوني حقوق مطالبه د پاكستان د اساسي قانون په چوكات كيگ وكؤي او د پشگتونخوا صوبي ملي هويت او د پشگتونخوا د صوبيگ د ژبيگ رسميت مسئله ديگ د صوبايي خود مختارى په چوكات كيگ په ولسواكه توكگه وغواؤي او دلريگ پشگتونخوا د سياسي كگوندونو- شاعرانو،اديبانو،حقوقدانانو، ملي سوداكگرو او روشگان  فكرانو پواسطه ملي ولسواكه جبهه جوؤه شي دا حگكه چي پشگتو ژبه خو هم د نشنلستانو ،هم د سوسيالستانو،هم د لبرالانو هم د مذهبينو ،هم  خانانو،هم پانكگه والواوهم د زيار ويستونكو ژبه ده كه چيرته ددوة ژبه وركه شوه نو بيا خو ددوة قوم او مو به خو هم وركيإي نو، چيگ بيا كله ددوة قوم او ژبه وركه شوه خو بيا تل دپاره د دوى د فزيكي موجوديت سره د سياسته منحگه حگي او كه خگوك غواؤى، چيگ د تحميلي حدودو په دننه افغانستان كيگ د سوليگ او تفاهم په فضا كيگ ژوند وكؤي او هر خگوك د خپل هيواد په ملي مسائلو او ملي برخه ليك كيگ كگأون وكؤي او خپل ببروكراتيك اميازات په حقوقي شكل ترلاسه كؤي نو لازمه بريشگي، چيگ په ملي ژوند كيگ دغه نؤيوال انسانى ولسواكو پرنسيپو په نظر نيولو د ملى يووالى او ملي ژوند عمليه بشپؤه كؤي، چيگ هغه پرنسونه دا دي :

 1- دانسانيت (اخلاقو)

 2- دافغانيت

 3- دلياقت

 4 د عمل او فعاليت خگخه عبارت دي.

1: چيگ مقصد د انسانيت خگخه انسان ته دانسان په ستركگه وكگوري او انسان ته، چيگ د كومو اخلاقو ضرورت وي هغه په هغه كيگ موجود وي (د دروغو، غلا، رشوت، جنسي غرايزو، دهوكيگ، اختلاس، شيطانت، اقراباپالنى، پردي پالني او داسيگ نورو ناوؤو صفتونو) خگخه پاك وي

2- افغانيت:-، چيگ په فورمولي توكگه د مليگ توب پنحگه او په تشريحى او تفصيلي توكگه د لسو پرنسيپونو د مننى او عملى كولو پخلى كؤي وي، چيگ هغه لس پرنسيبه اولس اصله د افغانستان د ملي تاريخ .ملي جغرافى،ملي اقتصاد،ملي كلتور ملي مقدسساتو. ملي يوواليگ،ملي خپلواكة،ملي واكمنة،ملي ژبيگ( پشگتو ژبى، چيگ د اكثريت ژبه ده) او د حگمكيگ د تاريخي يا طبيعي ملي بشپؤتيا خگخه عبارت دي، چيگ په ديگ تگولوكيگ، چيگ أير مهم اصل دي او د ملي يووالي تضمين كوي هغه د ملي ژبيگ مننه او تطبيقول دي.

3- په افغان ملت كيگ د حقوقي امتياز دريم فكتور او اصل پوهه او لياقت اواستعداد دى، چيگ په مسلكي او صنفي ساحه كيگ په خاصه او اهمه توكگه او په تگولنيزه او نؤيواله ساحه كيگ په عمومي توكگه د معلوماتو خگشگتن وي.

4- د پورته ذكرشوو دريگ حقوقي واقعيتونو سره پوهاى به د عمل او فعاليت قدرت او كلتورو لري او عاطل او باطل نه وي، چيگ د پورته ذكر شويو دريگ واؤو صفتونو خگشگتن وي او د عمل او فعاليت ساحه ونه لري هغه بيا ژوندي ملي متحرك موجود نه كگنگل كيإي.

كه چيرته دا پورته ذكرشوي صفتونه تگول په ازبكو او يا په تاجكو او يا په هزاركگانو او يا په پشگتنو او يا د هيواد په نورو قومونو كيگ وي په ملي او دولتي چاروكيگ د اوليت حق د هغوة ديگ او كه په افغان ملت كيگ په مختلط شكل دا صفتونه موجود وي او اوليت حق د هغه چا دي، چيگ ددغه پورته ذكر شوو انسانى او حقوقي اصولو خگشگتن وي كه چيرته دغه پرنسيونه او حقوقى فكتورونه په ولسواكه توكگه خگوك نه مني او د هغيگ په مقابل كيگ بغاوت كوي نو د باغي په مقابل كيگ بيا د انسانيت،اسلاميت او افغانيت هغه انقلابي ولسواك قانون تطبيقيإي كوم، چيگ انساني تگولنيگ بيا هغيگ ته انقلاب او يا جهاد وايي.

مير غلام محمد غبار، چيگ د ده تاريخ د نورو ليكل شوو تاريخونو خگخه ارزشگت لري ده په كيگ نه يوازيگ سياسي واقيعتونه، بلكيگ د سياسي واقيعتونو سره يو حگاى تگولنيز، اقتصادي او كلتوري وافعيتونه هم د ژوريگ خگيگؤنيگ لانديگ نيولي خو دا، چيگ نظامي پوهه ييگ نه درلوده په تاريخ كيگ د نظامي واقيعتونو خگيگؤنه يي نيمكگؤيگ ده چيگ هغه تشريح،خگيگؤنيگ او تفصيل غوؤي. د ساريس په توكگه غبار صاحب د افغان ملت د سياسي خپلواكة په جنكگ كيگ د خيبر محاز په هكله داسيگ ليكلي"چى د خيبر د محاذ قوماندان سپه سالار صالح محمد خان و. ديگ ضمناً په همدغه وخت كيگ د افغاستان د ملي وسله وال پوحگ وزير و او جكگؤن محمد كگل خان مومند دده نظامي ياور او اركان حرب و.

د افغانستان دوسله وال پوحگ تشكيل د خيبر په محاذ كيگ اته كندكه پلي سپاره او توپچي قوتونه وو چيگ د افغاني لوريگ د توپونو تعداد 48 عراديگ و او په مقابل كيگ د انكگريزانو حگاى په حگاى شوى جنكگى قوت 26 پلي، سپاره، توپچي او انجينري كندكونه وو، چيگ د 66 توپونو او 106 ميله درنو ماشين كگنو پواسطه تقويه شوي وو او يو تعداد بمبار الوتكو د ساتنيگ لانديگ واقع و او اختياطى قوت يي 48 كندكه و، چيگ هغه هم د پلي، سپرو، توپچي او انجينري قوتونو بانديگ تجهيز شوي وو.

افغانى لوري په 3/5/1919 د خپلو اتو كندكونو قوتونو پواسطه خپل يرغل پيل كؤ او د افغاني تورخم  خگخه واوشگتل او د لندي كوتل جنوبي سيميگ لكه د كافركوتگ او باغ سيميگ ييگ ونيوليگ او، چيگ كله انكگريزي قواو په 6 مى د رسمي اعلان حرب په اساس متقابل تعرض پيل كؤ. سپه سالار صالح محمد خان د يوى كگوتيگ په زخمي كيگدو سره له خپل انظامي ياور محمد كگل خان مومند د جنكگ د ميدان خگخه شاته شو او خپلو قواوته يي د پشا تكگ امر وركؤ او واپس د تورخم شمالي برخيگ راوخوحگيگدل او دافغان قواو مورال ته ييگ ضرر ورساوه.

داوه د غبار صاحب د تاريخ ليكنه د خيبر په محاذ كيگ

اوس غواؤو چة پدغه ليكنه نظامي تحليل وكؤو.

1:- د غبار صاحب په ديگ ليكنه كيگ دانه ده معلومه، چيگ جكگؤن محمد كگل خان مومند سره لگه ديگ، چيگ نظامي ياور و د محاذ د قواو درستيزوال (رئيس اركان حرب) هم و د ده په ليكنه كيگ داسيگ ليكل شوى، چيگ جكگؤن محمد كگل خان مومند د سپه سالار صالح محمد خان نظامي ياور او اركان حرب وو، چيگ يوازيگ دار كان حرب اصطلاح هغه پوحگي افسرته وركول كيإي، چيگ دى د ملي وسلاوال پوحگ په تگولو مسلكونو حاكميت ولري او په تگولو مسلكونو (پياده، توپچى، سواري، تگانك، مخابره، انجينري، لوژستيك او د هوايي قيگو په تكيتك) وپوهيإي، تو د هغه وخت او زمان په اساس زمونإ وسله وال پوحگ اركان حربي زده كؤه نه درلوده نو په ديگ اساس جكگؤن محمد كگل خان مومند ملي وسله وال پوحگ دوزير او د شرقى محاذ د قواو د قوماندان يوازينى نظامي ياور و او نظامي ياور د يو منشي حيثيت لري نه د يو قوماندان سره د مسوليت شريك شخص وي او كه بيا هم جكگؤن محمد كگل خان مومند د درسينروال حيثيت درلوده، نو د محاربوي قرار نيول او د محاربوي امر صادرول دا د قوماندان كار دى نه د درستينروال.

دا د سپه سالار صالح محمد خان غلطي وه، چيگ بغير د كشف او مطالعه داراضي او د وضعيت د محاكميگ خگخه ده محاربوي قرار ونيو او محاربوي امر ييگ وركؤ، چيگ د 8 هغو كندكونو پواسطه ييگ د تعرض اّمر وركؤ، چيگ شاته ييگ هيخگ أول احتياطي او تقويه شويگ قوه موجوده نه وه او بيا د اتو كندكو په مقابل كيگ هغه 26 جنكگي كندكونه د اكتگفي مدافعيگ په صورت كيگ په هغه انجينري شوو موضع كگانو كيگ حگاى پر حگاى شوي وو، چيگ اصلاً دغه موضوع كگانيگ د تزاري روس د يرغل په مقابل كيگ جوؤيگ شويگ ويگ او د دغه 26كندكو شاته 48 مختلط احتياطي كندكونه د احتياط په شكل اوپراسيون ته اماده پراته وو؛ نو دايو واقيعت ديگ، چيگ 26 كندكه د 8 كندكو مقابل كيگ متقابل تعرض پيل كؤي. بيادا اته كندكه خگنكگه كولايگ شي، چيگ بيگ پشا تكگ خگخه خپله دفاع وكؤي اول، خو افغاني لوري ته خيبر په محاذ كيگ تعرض ته ضرورت نه و او په راتلونكي كيگ هم نشته اوكه بيا هم سپه سالار صاحب د حربي اصولو خگخه خبر واى نو بيا ده كولاى شول، چيگ د 222 كندكو په موجوديت ده په 74 جنكگي او احتياطي كندكو نو تعرض كؤيگ واى خو بيا هم په هغه صورت كيگ ييگ د بريالي توب چانس يي أيگر كم وو. دا؛ حگكه، چيگ د انكگريزي قواوو دا 74 كندكونه په هغه انجينري تجهيز شويو خندقونو كيگ حگاى په حگاى شوى وو، چيگ هغه موضع كگانيگ او مورچليگ د ستر اروپايي نؤيوال متعرض حگواك (روسي قواوو) په مقابل كيگ جوؤيگ شويگ وي، چيگ د خيبر، كراچة او بولان په درو بانديگ د ديورند د تحميلي او استعماري كرشگيگ غحگولو يو علت همدغه د روسي قواوو د يرغل په مقابل كيگ د خيبر، كرميگ او بولان په دروكيگ د انكگريزي قواو اكتگيفه مدافعه وه، چيگ د پخو انجينري تاسيسانو پواسطه تخشگلى كيدله او بله د پام وؤ خبره خو داده، چيگ په حربي شرائطو كيگ رئيس اركان او يا ياوركله كولايگ شول، چيگ د قوماندان د محاربوي قرار او محاربوي امر ضد كگرحگيدليگ واى، چيگ د ضديت په صورت كيگ د حربي اصولو له نظره درستينروال او يا ياور دمركگ دسزا مستحق وو.

نو غبار د تاريخ د دغه مهمل مفهوم خگخه د افغان ملت دملي يووالي دشگمنانودغه فايده اوچته كؤه، چيگ د صالح محمد خان سره يو حگاي د افغان ملت دملي يوواليگ ستر تابغه او د پشگتنو اتل مومند بابا هم ملكگرى كؤي او دملي ضد تاريخ په توره پرده كيگ ييگ بندكؤي.

حال دا، چيگ د افغان ملت د ملي يووالي دشگمنانو او د هغيگ تاريخي تسلسل د اول جنكگ د افغان او انكگلس نه نيوليگ تردوه يم او دريگم جنكگ دافغان او انكگلس او د روسانو سره د پنجشير تر مبارزيگ د مزار شريف او د جبل السراج ترتؤونونو او بيا د نؤيوال امپريالستي يرغل سره د دوى ملا تؤ او د أالرو اخستل او د نؤيوال امپريالستي يرغل تر سيوري لانديگ په افغان ملت خپل حگانونه تحميلول او تگولتگاكنو ته د اتگول هغه واقيعتونه ديگ، چيگ د نؤة مطبوعات نه يوازيگ تريگ انكار نه كوي، چيگ دغه دتاريخ په تسلسل كيگ پاتيگ شوي د ملي يووالي سرطاني غوتگيگ دي، چيگ افغان ملت ييگ تراوسه ناارامه ساتلى دى.

 
 
سوداګريزې خبرتياوې

 
نوې لیکنې
 
پېښې،اندېښنې اوڅرګندونې